Rok 1957

Utworzony zostaje Związek (potem Centralny Związek) Spółdzielni Oszczędnościowo-Pożyczkowych, jednak ich centralą finansową pozostają banki państwowe (Narodowy Bank Polski, a następnie Bank Rolny), co ogranicza znacznie ich autonomię finansową. Związek Spółdzielni Spożywców odzyskuje tradycyjną nazwę „Społem”, a także utracone wcześniej zakłady gospodarcze, reaktywuje też swoje członkostwo w Międzynarodowym Związku Spółdzielczym. Centrala Spółdzielni Inwalidów, działająca dotąd w strukturze Centralnego Związku Spółdzielni Pracy wyodrębnia się jako samodzielny Związek Spółdzielni Inwalidów ze Związkiem Spółdzielni Niewidomych jako swoją jednostką organizacyjną. Reaktywowane zostaje Społeczne Przedsiębiorstwo Budowlane, a zasoby spółdzielcze wyłączone zostają spod publicznej gospodarki lokalami. Powstaje Spółdzielczy Instytut Badawczy jako kontynuacja zlikwidowanego Spółdzielczego Instytutu Naukowego – przetrwa jako samodzielna placówka naukowo-badawcza do 2003 r.

A na świecie?

W Sztokholmie zbiera się XX Kongres Międzynarodowego Związku Spółdzielczego; coraz ważniejsze miejsce w dyskusjach znajduje problematyka roli spółdzielczości w krajach słabo rozwiniętych – w związku z tym rok później MZS zorganizuje w Kuala Lumpur pierwszą Konferencję Spółdzielni Azjatyckich. Utworzony zostaje Euro Coop, pierwsza z ponadnarodowych branżowych organizacji spółdzielczych krajów, które wkrótce powołają do życia Europejską Wspólnotę Gospodarczą. W Libii powstają pierwsze spółdzielnie zrzeszające rodzimych rolników (wcześniej istniały one tylko wśród kolonistów włoskich), rok później w również arabskim Jemenie.