Rok 1906

Edward Abramowski

W Królestwie, na fali liberalizacji politycznej po Rewolucji 1905 r., powstają dwie ważne organizacje: Towarzystwo Kółek Rolniczych im. St. Staszica, związane z ruchem ludowym, mające za cel podnoszenie oświaty rolniczej wśród włościan i upowszechnienie nowoczesnej metody gospodarowania na wsi poprzez kółka rolnicze oraz Towarzystwo Kooperatystów. To ostatnie, utworzone w wyniku przekształcenia założonego rok wcześniej z inicjatywy wybitnego myśliciela i działacza Edwarda Abramowskiego tajnego Związku Towarzystw Samopomocy Społecznej, a ściśle jego Sekcji Kooperatystycznej, przy współpracy m.in. Stanisława Wojciechowskiego, Romualda Mielczarskiego czy dr. Rafała Radziwiłłowicza, skupi wkrótce wielu intelektualistów i działaczy i stanie się najważniejszą instytucją krzewienia „idei i praktyki kooperacji” na ziemiach polskich i głównym motorem rozwijania spółdzielczości na terenie Królestwa, ale będzie oddziaływać też i na pozostałe zabory. Towarzystwo rozpoczyna wydawanie wpływowego czasopisma Społem (tytuł zaproponowany przez Stefana Żeromskiego).

A na świecie?

Międzynarodowy Związek Spółdzielczy publikuje Międzynarodową Bibliografię Spółdzielczą. Pierwsze spółdzielnie powstają w Gwatemali oraz na Brytyjskim Cejlonie (obecnie Sri Lanka). Kanadyjska prowincja Quebek wprowadza w życie legislację dla coraz bujniej rozwijających się spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych zakładanych niezmordowanie przez A. Desjardina.